Thursday, 14 June 2012

இருட்டுக்கடை அல்வா

திருநெல்வேலி என்றால் அல்வா ஞாபகம் வராதவர்களே. கிடையாது. அது போல் அல்வா என்ற உடன் திருநெல்வேலியை நினைக்காதவர்களும் இல்லை. இரண்டிற்கும் அப்படி ஒரு பாசப்பிணைப்பு. அல்வா செய்வதற்கான மூலப்பொருளில் முக்கியமானது கோதுமை. திருநெல்வேலிக்கும் கோதுமைக்கும் எந்த விதத்திலும் ஒட்டும் கிடையாது. உறவும் கிடையாது. இருந்தும் எப்படி இப்படி ஒரு பிரிக்க முடியாத பிணைப்பு? இந்த கேள்விக்கான பதிலில் சில சுவராஸ்யமான செய்திகள் ஒளிந்து இருக்கின்றன.
பிரிட்டீஸார் காலத்தில் இந்தியாவில் ஏராளமான மன்னர்களும் ஜமீந்தார்களும் இருந்தார்கள். அப்போதைய பிரிட்டீஸ் கவர்னர் ஜெனரல் இந்த மன்னர்களயும் ஜமீந்தார்களயும் அழைத்து சென்னையில் விருந்து கொடுப்பார். விருந்து சில நாட்கள் நீடிக்கும். இது ஆண்டுதோறும். நடக்கும் நிகழ்வு. இப்படி நடக்கும் விருந்தில் கலந்து கொள்ளவரும் மன்னர்களும் ஜமீந்தார்களும் ஒருவருக்கு ஒருவர் அறிமுகமாகி நெருங்கிய நண்பர்கள் ஆகிவிடுவது உண்டு. அப்படி நண்பர்கள் ஆனவர்கள் தான் திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் உள்ள சொக்கம்பட்டி ஜமீந்தாரும் பஞ்சாபிலுள்ள பாட்டியாலா மன்னரும். இருவருக்கிடையேயும் அப்படி ஒரு நட்பு. ஒரு முறை கவர்னர் ஜெனரல் அளித்த விருந்தில் கலந்து கொள்ள இருவரும் சென்னைக்குச் சென்றனர். அங்கே விருந்தில் கலந்து கொண்டு இருவரும் சந்தோஷமாக பொழுதைக் கழித்தனர். விருந்தும் முடிந்தது. விருந்தில் கலந்து கொண்ட மன்னர்கள் எல்லாம் அவரவர் ஊர் திரும்பத் தொடங்கினர். அப்போது பாட்டியாலா மன்னர் சொக்கம்பட்டி ஜமீந்தாரை பாட்டியாலாவுக்கு அழைத்தார். அங்கு வந்து சிலநாட்கள் தங்கியிருக்கும்படி கேட்டுக் கொண்டார். நண்பரின் அழைப்பைத் தட்டமுடியாத ஜமீந்தாரும் மன்னருடன் பட்டியாலா கிளம்பினார். அங்கே சொக்கம்பட்டி ஜமீந்தாருக்கு ராஜ உபசாரம் தான். தினமும் விருந்தும் கேளிக்கையும் கொண்டாட்டமும் தான். இப்படி ஒரு மாதத்திற்கும் மேல் நாட்கள் கழிந்தன. ஒரு நாள் ஜமீந்தார் தான் ஊருக்குத் திரும்ப வேண்டும் என்று மன்னரிடம் சொன்னார். மன்னர் ஜமீந்தாரரை இன்னும் கொஞ்சம் நாட்கள் தங்கி செல்லும்படி  கேட்டுக் கொண்டும் அதற்கு இணங்காத ஜமின்தார் சொக்கம்பட்டிக்கு கிளம்பத் தயாரானார். இங்குத் தங்கியிருந்த நாட்களில் எல்லாம் நிறைவாக இருந்ததா? எதாவது குறை உண்டா? என்று நண்பரிடம் கேட்டார்.மன்னர். எல்லாம் நிறைவாக இருந்தது. ஊர் திரும்பிய பின் தான் குறை இருக்கும் என்று ஜமீந்தார் பதிலளித்தார் . மன்னருக்கு அவரின் பதில் புரியவில்லை. தெளிவாக சொல்லும்படிக் கேட்டுக்கொண்டார். இங்கு தினமும் நான் அல்வா சாப்பிட்டு வந்தேன். நான் ஊருக்கு போன பின் அந்த அல்வாவை சாப்பிட முடியாதே என்பது தான் எனது கவலை என்றார். பாட்டியாலாவில் தங்கியிருந்த நாட்களில் ஜமீந்தாருக்கு மிகவும் பிடித்த இனிப்பாகி விட்டது அல்வா.   நண்பரின் இந்த கவலை போக்க ஒரு உபாயத்தை மேற்கொண்டார் மன்னர். அதன்படி ஜமீந்தாருக்கு தினமும் அல்வா  செய்து கொடுக்கும் நபரான ஜெகன் சிங் லாலாவை சொக்கம்பட்டிக்கே அனுப்பி வைத்தார். லாலாவும்  தனது மனைவி குழந்தை மற்றும் மைத்துனருடன் சொக்கம்பட்டிக்கு கிளம்பினார். சொக்கம்பட்டியில் லாலாவுக்கு ஒரே ஒரு வேலைதான். அது ஜமீன்தார் கேட்கும் போதெல்லாம் அல்வா செய்து கொடுப்பது மட்டுமே. ஜமீந்தாரும்  லலாலாவுக்கு சொக்கம்பட்டியில் நிலம் வீடு கை நிறைய சம்பளம் என்று எல்லா வசதிகளையும் செய்து கொடுத்தார்ர். காலம் போனது. ஒரு நாள் ஜமீந்தார் காலமானார்.
இந்த இடத்தில் ஒரு விஷயத்தை சொல்லி ஆக வேண்டும். இந்த அல்வா என்பது ஜமீந்தாருக்கு மட்டுமே பிடித்து இருந்தது. .  ராணி, இளைய ஜமீந்தார் உட்பட அரண்மனையில் யாருக்கும் பிடிக்காத ஒன்றாகவே இருந்தது  இந்த அல்வா. என்வே ஜமீந்தார் இறந்த பின் லாலாவுக்கு அல்வா கிண்டும் வேலையே இல்லை. ஆனாலும் அரண்மனையிலிருந்து அவருக்கு சம்பளம் உட்பட எல்லா சலுகைகளும் வந்து கொண்டிருந்தன. இது ஒரு நாள் அரண்மனை கணக்கு வழக்குகளை பார்த்துக் கொண்டிருந்த இளைய  இளைய ஜமீந்தாரின் கவனத்திற்கு வந்தது. லாலாவுக்கு கொடுக்கப்படும் சம்பளமும் சலுகைகளும் வீண் என்ற முடிவுக்கு வந்த  இளைய ஜமீந்தார் லலாவை அழைத்து மொத்தமாக கொஞ்சம் பண்ம் கொடுத்து இனி வேலைக்கு வர வேண்டாம் என்று சொல்லிவிட்டார். லாலாவுக்கு என்ன செய்வது என்றுத் தெரியவில்லை. சொந்த ஊரைவிட்டு வந்து பத்து பதினைந்து வருஷங்கள் ஆகிவிட்டது. இனி மேல் அங்கு செல்ல விருப்பம் இல்லை. என்ன செய்யலாம் என்று யோசித்தார். சொக்கம்பாட்டிக்கு அருகில் உள்ள பெரிய நகரம் திருநெல்வேலி. எனவே அங்கு போய் ஒரு மிட்டாய் கடை வைக்கலாம் என்று முடிவு செய்து அங்கு ஒரு மிட்டாய் கடையை ஆரம்பித்தார்.  அந்தக் கடையின் இனிப்பான அல்வா மக்களிடையே பிரபலம் ஆனாது. திருநெல்வேலியிலிருந்து தமிழமெங்கும் அறிமுகமானதால் அது திருநெவேலி அல்வா என எல்லோராலும் அழைக்கப்பட்டது. ஜெகன் சிங் லாலா  1882ல்ஆரம்பித்தக் கடைதான் புராதன லட்சுமி விலாஸ் லாலா கடை. அவர் மைத்துனர் ஆரம்பித்தக் கடையே உலகப் புகழ் பெற்ற இருட்டுக்கடை.
  பஞ்சாப் லாலாக்களின் உண்வு விடுதிகள் இன்றும் கூட மஹராஷ்ட்ரா உள்ளிட்ட வட மாநிலங்களில் தனி சிறப்புடன் விளங்குகின்றன. அப்படிப்பட்ட லாலாவின் கைபக்குவம் இந்தியாவின் தென் கோடியில் உள்ள திருநெல்வேலியிலும் கொடிகட்டிப் பறக்கிறது இருட்டுக்கடை அல்வாவாக.         

No comments:

Post a Comment