Sunday, 17 June 2012




அம்மாவும் நாங்களும்

  சமீபத்தில் எங்கள் அம்மா அப்பாவுக்கு நூறு ஆண்டுகள் நிறைவடைந்துள்ளது. ஆம் இருவருக்கும் ஒரே வயது. இது ஒர் அபூர்வமான ஒன்று தானே. எனவே இந்த நூற்றாண்டு நிறைவை எந்த விதத்தில் எதிர்கொள்வது என்று நாங்கள் சகோதரர்களிடையே விவாதித்துக் கொண்டோம். சகோதரர்கள் என்றால் நானும் என்னுடைய  இரு அண்ணன்களும் தான். அம்மா இறந்து 37 ஆண்டுகள் ஆகி விட்டன. அப்பா இறந்து 30 வருசம் ஆச்சு.   நீண்ட விவாத்திற்கு பின் இருவரின் வாரிசுகள் அதாவது மகள், மகன்கள், பேரன், பேத்திகள் அனைவரும் குறிப்பிட்ட ஒரு நாளில்ரே இடத்தில் கூடுவது என்று தீர்மானிக்கப்பட்டது. கிட்டத்தட்ட ஒரு get together போல அது இருக்க வேண்டும். என்று நினைத்தோம்.
               மேலும் இருவரின் நினைவாக வீட்டிலேயே படையல் படைத்து சாமி கும்பிடுவது என்றும் தீர்மானம் ஆனது. இங்கே தான் ஒரு சிக்கல் உருவானது. சாமி கும்பிடுவது என்றால் இருவரின் புகைப்படங்களும் வேண்டுமே. துரதிஷ்டவசமாக அவர்களின் புகைப்படம் ஏதும் தற்சமயம் எங்களிடம் இல்லை. என்னுடைய அம்மா அவருடைய வாழ்நாளில் ஒரு புகைப்படம் கூட எடுத்துக் கொண்டது இல்லை. புகைப்படம் எடுத்துக் கொண்டால் ஆயுள் குறையும் என்று அந்தக் காலத்தில் பரவலாக இருந்தக்  கூற்றின் மேல் அவருக்கு இருந்த அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையும் கூட இதற்கு ஒரு காரணமாக இருக்கலாம். ஆனால் அப்பாவின் புகைப்படம் ஒன்று இருந்தது. அதுவும் நீண்ட நாட்களுக்கு முன்பே செல்லரித்து கெட்டுக் போய்விட்டது. இருவரின் புகைப்படங்களுக்கும் இப்போது என்ன செய்வது என்று புரியவில்லை. நீண்டத் தேடுதலுக்குப் பின் 38 வருசங்களுக்கு முன் நடந்த சின்ன அண்ணன் திருமணத்தில் அப்பா மண்மக்களை ஆசிர்வதிக்கும் போது எடுக்கப்பட்ட ஒரு புகைப்படம் கிடைத்தது. குனிந்து மணமக்களை ஆசிர்வதிக்கும் நிலையில் எடுக்கப்பட்ட அந்த படத்தில் அப்பாவின் முகம் அவ்வளவு தெளிவாக இல்லை. என்ன செய்வது ஒன்றும் இல்லாததற்கு இதையாவது வைத்துக் கொள்வோம் என்று முடிவு செய்தோம். ஆனால் புகைப்படமே எடுத்துக் கொள்ளாத அம்மாவின் படத்திற்கு என்ன செய்வது எங்கே போவதுஒன்றும் புரியவில்லை. சின்ன அண்ணன் நீதான் அம்மாவின் படத்தை தயார் செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லிவிட்டார். என்னால் எப்படி முடியும் என்று கேட்டேன். அவர் மீண்டும் உறுதியாக சொல்லிவிட்டார் உன்னால் முடியும் தம்பி என்று. என்ன செய்யலாம் என்ற நீண்ட நேர யோசனைக்குப் பின் எனது ஓவிய நண்பர் ஒருவரை சந்திப்பது என்று முடிவு செய்தேன். அவர் தான் பொன்.வள்ளிநாயகம். நல்ல நண்பர். பழகுவதற்கு இனியவர். கலை, இலக்கியம் இவற்றில் எல்லாம் மிகவும் ஈடுபாடு கொண்டவர். மிகுந்த சமூக அக்கறையும் கொண்டவர். முறையாக ஓவியம் கற்றவர். திருநெல்வேலி பகுதியில் உள்ள பல கோவில்களில் அவர் வரைந்த ஓவியங்களை இன்றும் பார்க்கலாம். பாளையங்கோட்டை சேவியர் கல்லூரி வளாகத்திலும் கூட அவர் வரைந்த ஓவியங்கள் இருக்கின்றன. திருநெல்வேலி நெல்லையப்பர் கோவிலில் புராணம் மற்றும் கோவில் தல வரலாறு போன்றவற்றின் அடிப்படையில் வரையப்பட்ட பல ஓவியங்கள் பிரகாரத்தில் அங்காங்கே வைக்கப்பட்டிருந்தன. திடீரென்று ஒரு நாள் அத்தனை ஓவியங்களையும் அகற்றி குப்பையை போல ஓர் அறையில் போட்டு பூட்டிவிட்டது கோவில் நிர்வாகம்இதை கேள்விபட்ட வள்ளிநாயகம் மனம் பதைத்து திருநெல்வேலி பகுதியில் உள்ள கலை ஆர்வலர்களை திரட்டி கோவில் நிர்வாகத்தின் அநியாய செயலுக்கு எதிராக  மிகப் பெரிய போராட்டம் ஒன்றை நடத்தினார். அதன் விளைவு நெல்லைப்பர் கோவில் ஆயிரங்கால் மண்டபம், குப்பையாக அறையில் போட்டு பூட்டி வைக்கப்பட்டிருந்த அரிய ஓவியங்கள் அலங்கரிக்கும் அருங்காட்சியகமாக மாறியது. இது போன்று சமூக அக்கறை கொண்டவர் தான் வள்ளிநாயகம்அவரை சந்திக்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்த மறு நாளே அவரை போய் பார்த்தேன். இந்த ஆண்டு எனது அம்மா அப்பாவுக்கு நூற்றாண்டு நிறைவு . எனவே அவர்களின் படங்களை நீங்கள் எனக்கு வரைத்து கொடுக்க வேண்டும். என்று கேட்டு கொண்டேன்.   நான் சொன்னதை கேட்ட அவர்  எனக்கு ரெம்ப சந்தோசமாக இருக்கு   உயிரோடு இருக்கும் அம்மா அப்பாவையே கண்டு கொள்ளதவர்கள் நிறைய இருக்கும் இந்த காலத்தில் அம்மா அப்பாவின் நூற்றாண்டு விழாவை கொண்டாட நினைக்கும் உங்களுக்கு எனது பாரட்டுகள். நீங்கள் கேட்டுக் கொண்டபடி நிச்சயம் நான் படம் வரைந்து தருகிறேன்இருவரின் மாதிரி புகைப்படங்களை தாருங்கள்இரண்டு வாரங்களில் வரைந்து கொடுத்து விடுகிறேன். என்று சொன்னார்நண்பரே அதில் தான் ஒரு சின்ன சிக்கல். என் அம்மா தன் வாழ் நாளில் ஒரு புகைப்படம் கூட எடுத்துக் கொண்டதில்லை  எனவே மாதிரிபடம் எதுவும் என்னிடம் இல்லையே. என்ன செய்ய என்று கேட்டேன்நான் சொன்னதைக் கேட்ட அவர்  என்ன சொன்னீங்க மாதிரிபடம் ஏதும் இல்லையா என்ற திகைப்புடன் தொடர்ந்தார், ஐயா இந்த நாள்  எனது டைரியில் குறித்து வைத்துக் கொள்ள வேண்டிய நாள் ஏன்னா யாரிடமிருந்தும் இப்படி ஒரு வேண்டுகோள் எனக்கு இது வரை வந்ததில்லை. அதனால் தான் சொல்கிறேன். என்றார். எனக்கு அவர் என்ன சொல்ல வருகிறார் என்பது  புரிபடவில்லை. குழப்பமாக அவ்ரையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். ஆமாம் ஐயா என்றவாரே மீண்டும் தொடர்ந்தார், இப்படி மாதிரிபடம் ஏதும் கொடுக்காமல் ஒருவரை படமாக வரைந்துத் தர சொல்வது என்பது ரெம்ப வித்தியாசமாகவும் வியப்பாகவும் இருக்கிறதுஅதனால் தான் இப்படி சொல்கிறேன் என்றார். எனவே இது எனக்கு ஒரு சவால். ஆம் இதை ஒரு சவாலாக எடுத்துக் கொண்டு இந்தப் படத்தை கண்டிப்பாக உங்களுக்கு  வரைந்து கொடுக்கிறேன்நீங்கள் ஒரு காரியம் செய்யுங்கள். அம்மாவின் உருவத் தோற்றத்தை விரிவாக எனக்கு விளக்குங்கள் அதை வைத்துக் கொண்டு படம் வரைய முயற்சிக்கிறேன் என்றார். நானும் அம்மாவின் முகத்தோற்றம் பற்றி அவரிடம் விவரித்தேன். சரி இது போதும் இதை வைத்துக் கொண்டு நான் வரைய முயற்சிக்கிறேன். வரைந்து முடித்து விட்டு தகவல் சொல்கிறேன். வந்து பாருங்கள் மாற்றங்கள் செய்ய வேண்டி இருந்தால்    மாற்றம் செய்து கொள்ளலாம் என்றார். அவரிடம் விடை பெற்றுக் கொண்டு திரும்பினேன். சில நாட்களுக்குப் பின் படம் வரைந்து முடித்து விட்ட தகவல் வர நான் போய் வரைந்து  வைத்திருந்தப் படத்தைப்  பார்த்தேன்எனக்கு அவ்வளவாகத் திருப்தியாக இல்லை. சில மாற்றங்களை சொன்னேன்இப்படியாக நான் மாற்றங்கள் சொல்ல சொல்ல  ஒரு ஐந்து ஆறு முறை வேறு வேறு படங்களை வரைந்து காண்பித்தார். ஒரு வழியாக அம்மாவின் உருவத்தை படத்தில் கொண்டு வந்து விட்டார். எனக்கு ரெம்ப திருப்தியாக இருந்தது . வள்ளிக்கு எனது மனமார்ந்த நன்றியினை தெரிவித்துக் கொண்டேன். என் மீது அவர் வைத்திருந்த அன்பினால் மட்டுமே இதை அவர் செய்து கொடுத்தார் என்று நான் நம்புகிறேன். தெளிவில்லாத அப்பாவின் புகைப்படத்தை கம்ப்யூட்டரின் உவியுடன் ஓரளவு சரி செய்துப் பயன்படுத்திக் கொண்டோம்.



                 படத்தில் பெரிதாக  இருப்பது தான் நான் தெரிவு செய்த என் அம்மா படம். ஒவ்வொரு முறையும் நான் சொன்ன மாற்றங்களின் படி வரைந்தவை தான் சுற்றிலும் இருக்கும் சின்ன படங்கள்.
           குடுமபத்தில் அனவருக்கும் அந்த படம் பிடித்துப் போய்விட்டது . அனைவரும் ஓவியருக்கு நன்றியினையும் பாராட்டையும்  தெரிவித்துக் கொண்டனர்.  


          திட்டமிட்டபடி குறிப்பிட்ட நாளில் சொந்தங்கள் அனைவரும் ஒன்று கூடினோம். எல்லோருக்கும் சந்தோம். மகிழ்ச்சி. அந்த நாளின் நினைவாய் எல்லோரும் சேர்ந்து இருந்து ஒரு புகைப்படமும் எடுத்துக் கொண்டோம். படத்தில் இருப்பவர்கள் அனைவரும் எம் அம்மாவின் உடன்பிறப்புகள், மக்கள், பேரன், பேத்திகள்.

     



No comments:

Post a Comment