Sunday, 22 September 2013



பா

பாசன அமைப்புகளின் 
                  பரிதாப நிலை....

உழுதுண்டு வாழ்வதற்கொப்பில்லை கண்டீர் பழுதுண்டு வேறோர் பணிக்குஎன்கிற அடிப்படை உணர்வில் மகிழ்பவர் தமிழ் மக்கள். இவர்கள் தான் நீர்பாசனம் என்பதன் மூலவரும் கூட. கடந்த 3000 ஆண்டுகளாகத் தொடர்ந்து தமிழ்நாட்டில் பாசனப்பணிகள் நடைபெற்று வருகின்றன. இதன் வெளிப்பாடு தான் தமிழ்நாட்டில் காணப்படுகிற ஏரி, குளம், கண்மாய், ஊரணி உள்ளிட்ட நீர் ஆதார அமைப்புக்கள். தமிழகம் மழை மறைவு பிரதேசத்தில் இருப்பதால் தொடர்ச்சியான மழை இருப்பதில்லை. மேலும் .  தமிழகத்தின் புவி மேல் பரப்பு 73 சதவீதத்துக்கும் அதிகமான நிலபரப்பு பாறைகளை கொண்டதாகும். எனவே, நிலத்தடி நீர் சேமிப்பு என்பது நமக்கு சவாலான விஷயம். இருந்தாலும் பெய்யும்போது மழைநீரை தேக்கி ஆண்டு முழுவதும் பயிர் செய்வது இன்றியமையாதது ஆகிவிட்ட்தால் பாசனப் புலமையில் இயற்கையாகவே தமிழர்கள் சிறந்து விளங்கினர். தமிழ் நாட்டில் 40 ஆண்டுகளுக்கு முன் 39000 ஏரிகள், குளங்கள் இருந்தன என்பதாக ஒரு புள்ளிவிவரம் கூறுகிறது. 



தமிழ்நாட்டின் பல ஏரிகள் அரிய வரலாற்றுச் சிறப்புக் கொண்டவை. ஏரிகளில் மன்னர்கள் அமைத்த மதகுகளில் செய்திகளை எழுதி வைத்துள்ளனர். இதனால் அது கட்டப்பட்ட ஆண்டினைத் துல்லியமாக அறிய முடிகிறது. ஈரெட்டிமலை ஏரி, ஆமந்தூர் ஏரி, குணமிலி ஏரி, நல்லி ஏரி, ஓங்கூர் ஏரி, வீராணாம் ஏரி போன்றன சில பழமையான வரலாற்று சிறப்புமிக்க ஏரிகளாகும். இந்த ஏரிகளை பராமரிக்க ஏரிவாரியம் என்ற அமைப்பு இருந்ததை உத்திரமேரூர் கல்வெட்டு மூலம் நாம் அறிய முடிகிறது. ஏரிகள் அமைப்பதில் சில தொழில் நுட்பங்களை நமது முன்னோர்கள் கையாண்டு வந்திருக்கின்றனர். ஏரியின் அமைப்பு எட்டாம் பிறை வடிவில் அமைந்திருக்கும். கோடி அல்லது கலிங்கல் என்கிற மறுகால் பாறையின் மீது அமைக்கப்பட்டன. தண்ணீரை விசைகுறைத்துக் கீழே இறக்க பாறைகள் உதவின. செங்கல் கட்டுமானத்தில் கருங்கல் போர்த்துக்கல் ஆணி செருகும் வகையில் பல அணைகட்டுகளும் கலிங்கல்களும் காணப்படுகின்றன. பெரிய கற்களை அடுக்கி இடையில் சுண்ணாம்பு-செங்கல் சல்லி போட்டு நிரப்பும் வகையில் சில உள்ளன. இந்த செங்கல் சுண்ணாம்பு கட்டுமானகளில் பல, பாறை போலக் கட்டியாக இருக்கின்றன. மடை, மதகு, தூம்பு, குமுழி, நாழிகைவாய் என்று அழைக்கப்படுகிற நீர்வழி மிகவும் கெட்டியாக அமைக்கப்பட்டன. 



இப்படி வரலாற்று சிறப்புமிக்க தமிழ்நாட்டுக் குளங்களின் கட்டமைப்பில் ஏற்பட்டு வரும் சீர்குலைவு, ரியல் எஸ்டேட் புரோக்கர்களின் ஆதிக்கம் உள்ளிட்ட காரணங்களால் 45 சதவீதம் குளங்கள் இருந்த இடம் தெரியாமல் போய்விட்டன. கடந்த சில ஆண்டுகளாக தமிழகத்தில் ஏற்பட்டு வரும் ஆக்ரமிப்புகள் மற்றும் நிலப்பயன்பாட்டு முறை, குளங்களின் கட்டுமான அம்சங்கள்,  நீர் பிடி பகுதியின் வனப்பரப்பு போன்றவற்றில் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றங்கள், நீர் பயன்பாட்டு முறையில் உண்டான மாற்றங்கள்,  மற்றும் நகர்மயமாதல் உள்ளிட்டவற்றால் குளங்களின் எண்ணிக்கை கணிசமாக குறைந்து வருகிறன. கடந்த 2008 ம் ஆண்டு கணக்கெடுப்புப்படி தமிழகத்தில்  32202 குளங்கள் இருந்தன. தமிழ்நாடு சுற்று சூழல் கழகம் சார்பில் நடத்தப்பட்ட ஆய்வில் இதில், 30 சதவீதம் குளங்கள் நீரை தாங்கி நிற்கும் தன்மையை இழந்துவிட்டது தெரிய வந்துள்ளது. கடந்த மூன்று ஆண்டுகளில் மேலும் 15 சதவீதம் குளங்கள் நீரை தாங்கி நிற்கும் தன்மையை இழந்ததோடு இருக்கும் இடம் தெரியாமல் போய்விட்டன. தமிழகத்தில் மாநகராட்சி மற்றும் நகராட்சி பகுதிகளில் குப்பைகளை கொட்டும் திடக்கழிவு மேலாண்மை திட்டம், நீர் நிலை ஆதாரம் உள்ள பகுதிகளிலேயே செயல்படுத்தப்பட்டு வருகிறது. எனவே, குளம், கண்மாய் உள்ளிட்ட நீர் நிலை ஆதாரங்கள் மறைந்து வருகின்றன. சமீபத்தில் நடத்தப்பட்ட ஆய்வில் 45 சதவீதம் குளங்கள் தமிழகத்தில் மறைந்துவிட்டது தெரிய வந்துள்ளது. இதே நிலை நீடித்தால் எதிர்காலத்தில் குளங்கள் அனைத்தும் காணாமல்போய்விடும் அபாய்ம் இருக்கிறது. ஏரி, குளங்களின் மறைவு நிலத்தடி நீர் மட்ட்த்தின் அளவிலும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி உள்ளது. நிலைமையின் தீவிரத்தை மனதில் கொண்டு அரசுகள் வேண்டிய நடவடிக்கைகள் எடுக்குமா?



No comments:

Post a Comment